Προαστιακός Φλώρινας

Στις 30/5/26 άρχισε η επαναλειτουργία της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκη –Φλώρινα. Η «κουτσουρεμένη» επαναδρομολόγηση δεν είναι «κεραυνός εν αιθρία» ούτε απόφαση που ήρθε με πρωτοβουλία της κυβέρνησης. Πάνω σπό 40 φορείς ανάμεσα τους και οι 5 δήμοι που διασχίζει, επαγγελματικοί, εμπορικοί συλλόγοι, σωματεία κτλ ΚΑΙ περισσότεροι από 175.000 πολίτες, με τις υπογραφές τους, ζήτησαν την επαναλειτουργία του.

Συγχρόνως εύλογα ερωτήματα θέτονται για την ταχύτητα, την ποιότητα και την οικονομική βιωσιμότητα της λειτουργίας του.

Το έργο της ηλεκτροκίνησης στην γραμμή είχε ενταχθεί σε ευρωπαική χρηματοδότηση ύψους 70 εκκατομυρίων για τα έτη2026-2029. Τα θετικά  αποτέλεσμα θα ήταν άμεσα μετρήσημα. Μια γραμμή ταχύτατη, σύγχρονη, ασφαλή που δύναται να εξυπηρετεί, με πυκνά δρομολόγια, μέχρι και 1800 επιβάτες ημερησίως σύμφωνα με τις μελέτες. Το έργο, όμως, απένταχθηκε από τα ευρωπαικά προγράμματα για ανεξήγητους λόγους, παρά την διαθεσιμότητα κονδυλίων από την Ε.Ε. Συγχρόνως μόλις στο 1/3 κυμαίνεται η απορόφηση της προυπολογισμένης χρηματοδότησης για τις μεταφορές στην χώρα μας.

Η «κουτσουρεμένη» επαναλειτουργία μοιάζει με μια καρικατούρα του αρχικού σχεδίου. Οι χρόνοι, οι ταχύτητες ξεχασμένοι στην δεκαετία του 1960. Τα δρομολόγια είναι σε άβολες ώρες και εξυπηρετούν  ελάχιστους επιβάτες, κατά τις πρώτες εντυπώσεις. Τα ερωτηματικά αναπάντητα!

Στην πραγματικότητα και πέρα από τα όποια επικοινωνιακά τρύκ οι επιλογές αυτές οδηγούν σε άλλη μια ασύμφορη οικονομικά γραμμή επιδοτούμενη από το κρατικό προυπολογισμό, καταδικασμένη σε μαρασμό.

Η μανία της ιδιωτικοποίησης έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που υπσχέθηκε, έφερε μεγαλύτερο κόστος και χειρότερες υπηρεσίες.