Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, συνταξιούχος με λίγα ένσημα και στην χώρα μας τα κατάθεσε να πάρει σύνταξη. Τόσο ο ΕΦΚΑ όσο και το Πρωτοδικείο απέρριψαν την αίτηση του. Ο συγκεκριμένος πολίτης θεώρησε σωστό να “πάρει τον νόμο στα χέρια του”. Πήρε μια καραμπίνα και άρχισε να πυροβολεί τους υπάλληλους του ΕΦΚΑ και του πρωτοδικείου.

Ως συνταξιούχοι γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τις αδικίες που έχουμε υποστεί με τις πολιτικές αποφάσεις και τους μνημονιακούς νόμους. Κόψιμο 13ης – 14ης σύνταξης, Εισφορά Αλληλεγγύης συνταξιούχων, ν 4093, ν 4051, κτλ Ακόμη και σήμερα αυτοί οι νόμοι είναι ενεργοί και συνεχίζουμε να πληρώνουμε. Οι προσφυγές στα δικαστήρια για τα αυτονόητα δικαιώματα δεν έχουν σταματήσει, και δεν είναι καθόλου σίγουρο αν θα τα δικαιωθούμε εν ζωή. Συγχρόνως λοιδορηθήκαμε στοχοποιήθηκαμε και γίναμε οι αποδιοπομπαίοι τράγοι από την αρχή των μνημονίων.

ΑΛΛΑ Η ΑΥΤΟΔΙΚΊΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ

Πρωταρχικά οι υπάλληλοι δεν εφαρμόζουν δικές τους αποφάσεις δεν λειτουργούν αυτόνομα και κατά το δοκούν. Εκτελούν νόμους, εγκυκλίους και εντολές ανωτέρων τους. Είναι τουλάχιστον αφελές να ρίχνουμε τα βάρη των αποφάσεων στους υπάλληλους. Δεν είναι λίγες οι φορές που η εκάστοτε κυβέρνηση της χώρας για να αποποιηθεί τις δικές της ευθύνες για τις πολιτικές της επιλογές έριξε όλο το βάρος στη λειτουργία του κράτους. Οι απλοί εργαζόμενοι φορτώθηκαν στις πλάτες τους την κακοδιοίκηση της πολιτικής ηγεσίας. Το “λιγότερο κράτος”, “οι ιδιωτικοποιήσεις που θα μας σώσουν” “ το βαθύ κράτος” έγινε καραμελίτσα στα χείλη όλων των πολιτικάντηδων. Έτσι καταλήξαμε με ένα κράτος σε αποσύνθεση. Οι διοικητικές υπηρεσίες υπολειτουργούν και εφαρμόζουν το δυσμενέστερο για τους συνταξιούχους. Το ίδια χάλια στην υγεία, στην παιδεία και σε όλα τα κοινωνικά αγαθά που έπρεπε να λειτουργούν προς όφελος των πολιτών.

Δυστυχώς με την δική μας ανοχή ή υποστήριξη οι εκάστοτε κυβερνήσεις μπόρεσαν να επιβάλλουν αυτές τις επιλογές τους και μόνο με την δική μας συλλογική εναντίωση μπορούμε να ελπίζουμε σε καλυτέρευση της κατάστασης.