Οικονομική κρίση-Κρίσιμες ώρες για τον Ελληνισμό και την χώρα. Γράφει ο Γιώργος Παραστατίδης ταμίας του Συνδέσμου μας.

    Εμείς οι συνταξιούχοι, οι εργαζόμενοι, ο φτωχός ελληνικός λαός βιώνουμε τα 8 τελευταία χρόνια στη χώρα μας, την πρωτοφανή οικονομική κρίση, την απάνθρωπη ανατροπή κοινωνικών θεσμών και κατακτήσεων, από αυτούς που εκλέγονται για να υπηρετούν το λαό και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους εμπριμέ πολιτικούς και τις κυβερνήσεις τους. Μου γεννώνται πολλά ερωτήματα, μεταξύ αυτών και τα εξής: Γιατί να συμβαίνοιυν όλα αυτά σε μια χώρα που γέννησε και έσπειρε τον πολιτισμό ανά τον κόσμο; Γιατί αυτοί που ψηφίζουμε στρέφονται ενάντια στα υγιή συμφέροντα του λαού την άλλη μέρα των εκλογών; Τι σόϊ πολιτικός πολιτσισμός είναι αυτός που διακατέχει τους πολιτευτές μας, αλλά να υποστηρίζουν όταν είναι στην αντιπολίτευση και να τα ξεχνούν όταν γίνονται κυβέρνηση; Σε τι ωφελεί η μη συνεννόηση για τα αυτονόητα, προκειμένου έστω και τώρα να ανατραπεί η κακή εικόνα της ανούσιας αντιπαράθεσης των πολιτικών στη Βουλή; Γιατί δεν ανησυχεί ο κόσμος της διανόησης, των γραμμάτων και του πολιτισμού, να ορθώσει σύσσωμος χαρακώματα άρνησης σε όλα αυτά που γίνονται στη χώρα μας; Τι συμβαίνει με τους συνταξιούχους μας που καλοκάθισαν στον καναπέ και δεν ανησυχούν και ούτε εκδηλώνουν το θυμό τους για αυτά που έχασαν, στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας; Ζούμε ή όχι σε μια ατμόσφαιρα παρανόησης, όταν ακόμα και σήμερα πιστεύουν συμπολίτες μας ότι φεύγοντας αυτή η κυβέρνηση, θα την διαδεχθεί άλλη που θα είναι χρήσιμη στο λαό; Τι συμβαίνει με την δημόσια υγεία του λαού μας, που συνεχώς υποβαθμίζεται με γρήγορους ρυθμούς και στη θέση της φυτρώνουν σαν μανιτάρια εταιρίες παροχής υγείας που υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια;

  Υοψιάζομαι ότι αυτά που μας συμβαίνουν δεν είναι τυχαία. Διανύουμε το όγδοο χρόνο οικονομικής και όχι μόνο κρίσης, με δυσβάστακτα και δυσμενή για το λαό αποτελέσματα στην καθημερινότητα του. Αυτά μας τα επέβαλαν οι οίκοι αξιολόγησης το ΔΝΤ η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς αγνόησαν την αξιοπρέπεια του λαού να ζει ανθρώπινα και όλα αυτά στο όνομα της άνθησης των αριθμών. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής αθλιότητας με συνεργούς όλο το πολιτικό προσωπικό της βουλής (κυβερνήσεις - πολιτικά κόμματα κλπ), είχε ένα στόχο, να αφανιστεί η μεσαία τάξη και ταυτόχρονα να πλουτίσει το 20% των υμετέρων σε βάρος του 80% του λαού μας και δη των συνταξιούχων που τους λεηλάτησαν συντάξεις - υγειονομική ασφάλιση κλπ. Όλο και πιο πιστευτό γίνεται το σενάριο της πλήρης οικονομικής - κοινωνικής υποταγής του λαού μας, σε αυτούς που έγραψαν - συμφώνησαν και το έθεσαν σε εφαρμογή, προκειμένου να ενταχθεί η χώρα μας στην Ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα, μιας που τότε δεν πληρούσε η Ελλάδα τα οικονομικά μεγέθη, που ήθελε η Ε.Ε. Μας κρύβουν την αλήθεια, γιατί σε όλη τη περίοδο προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας στα νέα δεδομένα και συμφωνηθέντα από τις ελληνικές κυβερνήσεις, που διαδεχόνταν η μία την άλλη, δεν έκαναν τίποτε λόγο πολιτικού κόστους. Εάν σταδιακά εφάρμοζαν τα συμφωνηθέντα, χωρίς πολλές θυσίες του λαού, θα ήμασταν συνεπείς στους οικονομικούς στόχους για πλήρη οικονομική ένταξη της χώρας στο νέο οικονομικό περιβάλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατανοώ την δυσκολία διακυβέρνησης μιας χώρας που έχει στόχους - προσανατολισμό και θέληση  για να τους κάνει πράξη. Εκείνο που δεν κατανοώ είναι γιατί να καταστρέφεται και να δημαγωγείται μια χώρα, όπως είναι η δική μας, επειδή φοβούνται οι πολιτικοί μας μήπως χάσουν την καρέκλα τους (πολιτικό κόστος). Επίσης δεν κατανοώ την τιμωρητική πολιτική που ασκεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στους μη έχοντες Έλληνες πολίτες. Αυτή η Ε.Ε μου μοιάζει σαν μια Εκκλησία που και ο παπάς που την λειτουργεί έχασε την πίστη του. Ο λαός πρέπει να περιφρουρήσει την ενότητα του, γιατί όπως είναι εξαντλημένος από αυτά που βιώνει στην καθημερινότητα του που του έχουν επιβάλει, εύκολα μπορεί να διασπαστεί η ενότητα του.